Zastąpienie kwasu siarkowego

„Zastąpienie kwasu siarkowego azotowym jest korzystne. Zamiast gipsu, który stanowi balast w superfosfacie, otrzymujemy cenny nawóz azotowy.
W roku 1970 światowa produkcja nawozów fosforowych w przeliczeniu na P205 wynosiła prawie 21 min ton.
Surowce. Surowcem do produkcji nawozów fosforowych są fosforyty. Zawierają one minerał apatyt, składający się z fosforanu trójwapniowego — Ca3(P04)2 (96%) i niedużych ilości fluorku i chlorku wapnia (CaF2 CaCl2).
Fosforyty występują w Związku Radzieckim, Francji, Belgii na Florydzie w Stanach Zjednoczonych, w Tunisie, Algierii, Maroku i wielu innych miejscach na kuli ziemskiej. Zwykle zawierają one od 25 do 35% P208.
Nawozy azotowe
Już Priesdey w końcu XVIII w. zauważył, że wyładowania elektryczne powodują powstawanie denków azotu. Proces ten odbywa się podczas burzy, wskutek wyładowań elektrycznych w atmosferze. Natura sama sugerowała rozwiązanie techniczne.
Zamiast wiązać amoniak z kwasem siarkowym lub solnym na siarczan lub chlorek amonu, jak się to zwykle robiło, czy też utleniać go na kwas azotowy i tworzyć azotan amonu, Bosch nadał amoniakowi konsystencję ciała stałego, przekształcając go w mocznik, który można łatwo wysiewać w polu. A więc jeszcze jedno osiągnięcie techniczne — otrzymywanie mocznika z azotu atmosferycznego.“(13)